Ο δρόμος είναι τόπος συνύπαρξης και συνάντησης, όπου ο καθένας μπορεί να σταθεί και να παρατηρήσει από τη δική του θέση.

Το στοιχείο αυτό αποτέλεσε βασικό σημείο αναφοράς της εργασίας.

Ένας μικρόκοσμος, όπου η κίνηση, το φως και η σκιά σκηνοθετούν κάθε φορά μια διαφορετική σχέση, αποκαλύπτοντας ή αποκρύπτοντας στοιχεία της κατασκευής ετεροχρονισμένα, φέρνοντας σε διάλογο έργα διαφορετικών χρονικών περιόδων. Κινητικά κοσμήματα που δημιουργήθηκαν σε προγενέστερα χρόνια επανέρχονται, σε χρόνο ευθετότερο.

Η διαδικασία αυτή συνδέεται με την εναπόθεση πληροφοριών που φέρνει ο χρόνος και η διαστρωμάτωση τους σε μια συνεχή εξέλιξη. Όπως τα ιζήματα, μέσα από τη διαδοχή και τη συμπίεση τους, σχηματίζουν ιζηματογενές πέτρωμα, έτσι και κάθε νέα εμπειρία ή ανάγνωση προστίθεται σε όσα έχουν προηγηθεί, χωρίς να τα αναιρεί. Το έργο διατηρεί το ίχνος της πορείας του, ενώ ταυτόχρονα αποκτά τη δυνατότητα να εξελιχθεί πέρα από την αρχική του μορφή.

Μια λέξη μπορεί να ανοίξει ένα νέο πεδίο σκέψης, ένας μηχανισμός να καθορίσει τον τρόπο της κίνησης και, κατ' επέκταση, τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η αφήγηση. Τρία ενεργά βλέμματα συναντώνται και σχηματίζουν μια ερευνητική ομάδα, που συμμετέχει στην απεικόνιση και την κατασκευή, συνδιαμορφώνοντας το έργο. Μέσα από τη δική τους αναζήτηση, παρατήρηση και πειραματισμό, κάθε μέλος συμβάλλει στην εξέλιξη του έργου, προσθέτοντας νέα στοιχεία και ανοίγοντας νέες κατευθύνσεις.

Οι δούρειες μορφές διαμορφώνονται στην πορεία, χωρίς να υπακούν σε ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα. Κάθε νέο στοιχείο μπορεί να μεταβάλει τη σχέση με όσα είχαν προηγηθεί ή να δημιουργήσει την ανάγκη για κάτι διαφορετικό.

Το έργο παραμένει ανοιχτό στην ανακάλυψη, επιτρέποντας στις μορφές να αποκτούν σταδιακά τη δική τους υπόσταση.

Σκηνοθεσία, Σκηνογραφική Παραγωγή: Γκάυ Στεφάνου, Ανδρόνικος Σαγιάννος

Φωτογραφία, Βίντεο: Εύη Τάνε

Κείμενο: Εύη Τάνε, Ανδρόνικος Σαγιάννος

Κόσμημα: Ανδρόνικος Σαγιάννος