Ο δρόμος, τόπος συνύπαρξης και συνάντησης.
Ένας χώρος ανοιχτός και προσβάσιμος, όπου ο καθένας μπορεί να σταθεί και να παρατηρήσει από τη δική του θέση.Δεν σχεδιάστηκε ( τι είναι αυτό που δεν σχεδιάστηκε? Λείπει πληροφορία) για ένα συγκεκριμένο κοινό, ούτε απαιτεί από τον θεατή να γνωρίζει κάτι εκ των προτέρων για να τον προσεγγίσει. Αυτό το στοιχείο της συνύπαρξης χωρίς προϋπόθεση αποτέλεσε βασικό σημείο αναφοράς της εργασίας.Ένας μικρόκοσμος όπου η κίνηση, το φως και η σκιά αναδεικνύουν και ενεργοποιούν τα κινητικά κοσμήματα, φέρνοντας σε συνύπαρξη έργα διαφορετικών χρονικών περιόδων. Κοσμήματα που ξεκίνησαν να δημιουργούνται ακόμη και πριν από είκοσι χρόνια επανέρχονται σήμερα, σε χρόνο ευθετότερο (?)
Η διαδικασία αυτή συνδέεται με την εναπόθεση πληροφοριών που φέρνει ο χρόνος και τη διαστρωμάτωση τους σε μια συνεχή εξέλιξη. Όπως τα ιζήματα, μέσα από τη διαδοχή και τη συμπίεση τους, σχηματίζουν ιζηματογενές πέτρωμα, έτσι και κάθε νέα εμπειρία ή ανάγνωση προστίθεται σε όσα έχουν προηγηθεί, χωρίς να τα αναιρεί. Το έργο διατηρεί έτσι το ίχνος της πορείας του, ενώ ταυτόχρονα αποκτά τη δυνατότητα να εξελιχθεί πέρα από την αρχική του μορφή.Η κίνηση μεταβάλλει την εικόνα, ενώ το φως και η σκιά δημιουργούν διαφορετικές σχέσεις, αποκαλύπτοντας ή αποκρύπτοντας στοιχεία της κατασκευής ετεροχρονισμένα.
Η ομάδα που συμμετέχει στην έρευνα, την απεικόνιση και την κατασκευή λειτουργεί ως (μια ενότητα τριών ερευνητικών βλεμμάτων?) τρία ενεργά, ερευνητικά βλέμματα που συνδιαμορφώνουν το έργο. Μέσα από τη δική τους αναζήτηση, παρατήρηση και πειραματισμό, κάθε μέλος συμβάλλει στην εξέλιξη του, προσθέτοντας νέα στοιχεία και ανοίγοντας νέες κατευθύνσεις. Μια λέξη μπορεί να ανοίξει ένα νέο πεδίο σκέψης, ενώ ένας μηχανισμός μπορεί να καθορίσει τον τρόπο της κίνησης και, κατ’ επέκταση, τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η αφήγηση.
Οι δούρειες μορφές διαμορφώνονται στην πορεία, χωρίς να υπακούν σε ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα. Κάθε νέο στοιχείο μπορεί να μεταβάλει τη σχέση με όσα είχαν προηγηθεί ή να δημιουργήσει την ανάγκη για κάτι διαφορετικό. Η διαδικασία παραμένει ανοιχτή στην ανακάλυψη, επιτρέποντας στις μορφές να αποκτούν σταδιακά τη δική τους υπόσταση.
Η τελική τους μορφή δεν είχε εξαρχής προβλεφθεί· προέκυψε μέσα από τις διαδοχικές μετατοπίσεις και συνδέσεις που διαμόρφωσαν την κατασκευή.